Waarom jullie ruzies niet over de vaatwasser gaan
Laatst zat er een vrouw bij mij die het zo mooi verwoordde. Haar man kon de deur van zijn werkkamer dichttrekken zonder iets te zeggen. Geen boze blik, geen zucht. Gewoon: klik. En zij stond dan in de gang met een half afgemaakte zin in haar mond en het gevoel dat ze iets verkeerd had gedaan.
Pas na een paar sessies begreep ze wat daar gebeurde. Niet tussen hen als ruzie. Maar tussen twee mensen die allebei op hun eigen manier hadden geleerd te overleven, en die dat overleefgedrag mee de slaapkamer in namen.
Dat noemen we in mijn vak hechting. Het klinkt als vakjargon, ik weet het. Maar het raakt iets wat heel concreet is, en heel herkenbaar, in bijna elke relatie die bij mij in mijn praktijkruimte zit.
Hechting gaat over hoe jij als kind hebt geleerd om te gaan met nabijheid en afstand. Of je hebt geleerd: als ik mijn gevoel laat zien, kom ik er goed uit. Of juist: beter sterk zijn, niet te veel vragen. Of: ik weet nooit wat er gaat komen, dus ik hou mezelf maar vast.
Die lessen leerde je niet met je verstand. Je leerde ze met je lijf, lang voordat je er woorden voor had. En je draagt ze mee. Naar je relatie. Zonder dat je het doorhebt.
Herken je dit? De één die altijd verbinding zoekt, die belt en appt en checkt, en soms te hard trekt uit pure angst om verlaten te worden. De ander die zich terugtrekt zodra het te dichtbij komt, niet uit onwil maar uit angst om overspoeld te worden. De één duwt aan de deur, de ander houdt hem juist stevig dicht. En hoe harder de één duwt, hoe steviger de ander de deur dichthoudt. Een vicieuze cirkel, die niks met vandaag te maken heeft en alles met vroeger.
Jullie zijn niet moeilijk met elkaar. Jullie passen wél bij elkaar, ook al voelt dat soms tegenstrijdig. Jullie hebben allebei geleerd te overleven op een manier die nu, in deze relatie, in de weg zit.
En hier gebeurt het wonder, elke keer weer, ook bij mij in de praktijk. Als jij begrijpt waarom hij zich terugtrekt en hij begrijpt waarom jij zo hard aan de deur trekt, dan verandert de toon in de kamer. Dan is er ineens medeleven waar eerst irritatie was. Dan zie je geen aanvaller en geen weglopers meer. Je ziet twee mensen die allebei bang zijn, ieder op hun eigen manier.
Dat is de kracht van dit werk. Niet analyseren om het analyseren. Ik plak geen etiketten op jullie en stuur je naar huis met een diagnose. Ik help je begrijpen, om daarna echt te kunnen verbinden. Dat is een wezenlijk verschil.
Hechting is mijn specialisme. Ik heb het jarenlang bestudeerd, in de theorie en het EFT-vak, maar ook gewoon thuis, in mijn eigen gezin, aan mijn eigen keukentafel. En ik gebruik het elke dag, bij elk stel dat tegenover me zit.
Want begrijpen wie jij bent geworden, is de eerste stap naar wie jullie samen kunnen zijn.
Klik. Die deur hoeft niet dicht te blijven, bij niemand.